جان ویلیام واترهاوس، نقاش انگلیسی (1849-1917)، عضو آکادمی هنر لندن بود و نقاشی های او ببیشتر در زمینه کشیدن اسطوره ها و شخصیت زنان بوده است. وی در دوران کاری خود 118 نقاشی کشید.
از آثار معروف او می توان به "اوفلیا"، " بانوی شارلوت"، "رفته، اما فراموش نشده"، "میراندا" و ... اشاره کرد.
بر خلاف بخش بزرگی از آثار دیگر واترهاوس، روح گل رز صحنه ای برگرفته از یک داستان معروف یا باستانی عشق نیست. در عوض، این مطالعه زنی در باغی است که تصور می شود بر اساس شعری از آلفرد لرد تنیسون باشد. مهم است که مضامین بسیاری از آثار دیگر واترهاوس را در نظر داشته باشید، زیرا مضامین مشابه عشق گمشده یا نافرجام در این تصویر طنین انداز است.
Come into the garden, Maud,
For the black bat, Night, has flown,
Come into the garden, Maud,
I am here at the gate alone;
And the woodbine spices are wafted abroad,
And the musk of the roses blown.
For a breeze of morning moves,
And the planet of Love is on high,
Beginning to faint in the light that she loves
On a bed of daffodil sky,
To faint in the light of the sun she loves,
To faint in his light, and to die.
All night have the roses heard
The flute, violin, bassoon;
All night has the casement jessamine stirr'd
To the dancers dancing in tune
Till a silence fell with the waking bird,
And a hush with the setting moon.
I said to the lily, "There is but one
With whom she has heart to be gay.
When will the dancers leave her alone?
She is weary of dance and play. "
Now half to the setting moon are gone,
And half to the rising day;
Low on the sand and loud on the stone
The last wheel echoes away.
I said to the rose, "The brief night goes
In babble and revel and wine.
O young lordlover, what sighs are those
For one that will never be thine?
But mine, but mine," so I sware to the rose,
"For ever and ever, mine. "
And the soul of the rose went into my blood,
As the music clash'd in the hall;
And long by the garden lake I stood,
For I heard your rivulet fall
From the lake to the meadow and on to the wood,
Our wood, that is dearer than all;
From the meadow your walks have left so sweet
That whenever a March-wind sighs
He sets the jewelprint of your feet
In violets blue as your eyes,
To the woody hollows in which we meet
And the valleys of Paradise.
The slender acacia would not shake
One long milk-bloom on the tree;
The white lake-blossom fell into the lake,
As the pimpernel dozed on the lea;
But the rose was awake all night for your sake,
Knowing your promise to me;
The lilies and roses were all awake,
They sigh'd for the dawn and thee.
Queen rose of the rosebud garden of girls,
Come hither, the dances are done,
In gloss of satin and glimmer of pearls,
Queen lily and rose in one;
Shine out, little head, sunning over with curls,
To the flowers, and be their sun.
There has fallen a splendid tear
From the passion-flower at the gate.
She is coming, my dove, my dear;
She is coming, my life, my fate;
The red rose cries, "She is near, she is near;"
And the white rose weeps, "She is late;"
The larkspur listens, "I hear, I hear;"
And the lily whispers, "I wait. "
She is coming, my own, my sweet;
Were it ever so airy a tread,
My heart would hear her and beat,
Were it earth in an earthy bed;
My dust would hear her and beat,
Had I lain for a century dead;
Would start and tremble under her feet,
And blossom in purple and red.
تمایلات جنسی محدود و اشتیاق به عشقی نامرئی از موضوعات کلیدی در روح گل سرخ است. هنرمند زن را در تصویر بدون هیچ گونه تمایل جنسی آشکار به تصویر می کشد، اما موقعیت او در مقابل دیوار و دست ظریف او نشانگر حسی ظریف است.
بسیاری از نقاشی های واترهاوس گویای جایگاه زنان در جامعه در زمان او هستند. بریتانیای ویکتوریایی برای زنان مکانی بود که برای اولین بار فعالیت سیاسی را آغاز کردند و می توانستند رای دهند و از حقوق سیاسی دیگری برخوردار بودند که قبلاً از آنها محروم شده بودند.
بسیاری از زنان واترهاوس در دام یا زندانی هستند و به نظر می رسد او مجذوب ایده زنی قدرتمند و در عین حال مهار شده است. این ممکن است همان چیزی باشد که او در طول زندگی خود در مورد زنان با مشخصات عمومی بالا مشاهده کرده است. روح گل سرخ نیز از این امر مستثنی نیست، زیرا زن در مقابل یک دیوار آجری نشان داده شده است، لذت او طبیعت است و افکارش از عشقی که بوده است.
استفاده از دیوارهای بلند و خطوط افقی و عمودی این احساس را ایجاد می کند که این زن هم از نظر فیزیکی و هم از نظر استعاری به دام افتاده است.
ظرافت فرم زن و به ویژه دست او در تضاد با تسلط دیوارهای اطراف او است که بر ایده زنانگی سرکوب شده تأکید بیشتری می کند.
ترکیبی از صورتی و نارنجی خاکی و قهوه ای به القای حس تابستان کمک می کند.
ضربات قلم مو اغلب ضخیم با جزئیات پیچیده بر روی صورت و لباس های فیگور زن می باشد، در حالی که پس زمینه بدون توجه زیادی باقی می ماند و به نقاشی عمق می بخشد.
این نقاشی، با برانگیختن حال و هوای عاشقانه، ایده آل های عصر خود را برآورده می کند. اگرچه تنها یک زن در بوم وجود دارد، اما از چهره او، عشق از دست رفته و حسرت در نگاهش، مشخص می شود که عطر گل رز او را به یاد زمانه یا فردی می اندازد که در تابلو حضور ندارد. چشمان بسته و صورتش که کمی از بیننده دور شده نشان می دهد که او در افکار خودش غرق شده است.
روح رز امروزه به عنوان یکی از بهترین آثار واترهاوس شناخته می شود و مقاومت در برابر جذابیت رمانتیک آن دشوار است.
سلام دوستان هنر دوست