نقاشی گیتاریست پیر (پیکاسو)

پابلو پیکاسو (۱۸۸۱–۱۹۷۳) نقاش، مجسمه‌ساز، چاپگر، سفالگر و طراح تئاتر اسپانیایی بود که بیشتر دوران بزرگسالی خود را در فرانسه گذراند. او یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان قرن بیستم است که با مشارکت جنبش کوبیسم، مجسمه‌سازی، کلاژ معروف است. از مشهورترین آثار او می‌توان به دوشیزگان آوینیون (۱۹۰۷) در دوره پروتو-کوبیست و تابلوی ضد جنگ گرنیکا (۱۹۳۷) اشاره کرد که تصویری دراماتیک از بمباران گرنیکا توسط نیروهای هوایی آلمان و ایتالیا در طول جنگ داخلی اسپانیا است. موزه پیکاسو در قسمت شهر قدیمی بارسلونا قرار دارد.

در دورانی از زندگی، وقتی پیکاسو در پاریس بود، خودکشی یکی از دوستانش تأثیر عمیقی بر وی گذاشت و تحت چنین شرایطی دست به خلق آثاری زد که از آن به عنوان دورهٔ آبی یاد می‌کنند. در این دوره بیشتر به ترسیم چهرهٔ آکروبات‌ها، بندبازان، گدایان و هنرمندان می‌پرداخت و در طول روز به تحقیق بر روی شاهکارها در لوور و شبها به همراه هنرمندان دیگر در میکده‌ها مشغول می‌شد. پابلو پیکاسو در دورهٔ آبی بیشتر رنگ‌های تیره را در تابلوهای نقاشی خود به کار می‌گرفت.

بیشتر آثار وی در این دوران بعلت فقر، بر روی نقاشی های قبلی اش اجرا شده اند.

نقاشی گیتاریست پیر (1903)، از آثار معروف وی در دوران "آبی" می باشد که در شیکاگو نگهداری می شود.

پیرمردی نابینا و نحیف با لباسی مندرس بر روی گیتار خود قوز کرده و آن را در یکی از خیابان‌های بارسلونا می‌نوازد. رنگ روشن قهوه ای گیتار در کنار رنگ تیره نوازنده و زمینه اطراف جلب توجه می کند و بیشتر نشانه ای از شادی ناشی از گیتار است. می گویند پیکاسو خود را بجای گیتاریست در این نقاشی تصور می کرده است.

چشمان بسته گیتاریست بیشتر دلیلی بر کور بودنش می باشد، و از قدیم افراد نابینا را دارای بصیرت باطنی میدانسته اند.

بنظر گیتار در این تصویر تنها دلیل زنده بودن پیرمرد می باشد.

اکر به پشت سر نوازنده دقت کنید، چهره زنی جوان را می بینید و در پائینتر، بدن و ساق پای زنی در پس زمینه دیده می شود. در سمت رات و بالای نقاشی نیز، حیوانی (احتمالا گاو) بصورت مبهم دیده می شود که اینها در بررسی با اشعه ایکس واضح تر دیده شدند.

گفته شده که شاید نقاش، بعلت فقر از یک پنل چوبی برای چندین نقاشی استفاده کرده است.